Kompetencje obywatelstwa cyfrowego w obszarze tworzenia i odbioru treści internetowych – uwarunkowania demograficzne i edukacyjne

Karina Leksy

Streszczenie w języku polskim


Celem artykułu jest analiza kompetencji obywatelstwa cyfrowego osób dorosłych w obszarze tworzenia i odbioru treści internetowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich uwarunkowań demograficznych i edukacyjnych. Badania koncentrowały się na zachowaniach respondentów związanych z odpowiedzialnym publikowaniem treści, krytycznym odbiorem informacji, samoregulacją korzystania z mediów oraz reagowaniem na negatywne zjawiska w internecie. W pracy postawiono pytania badawcze dotyczące najczęściej stosowanych praktyk medialnych badanych, a także różnic w zakresie tych zachowań ze względu na płeć, wiek i poziom wykształcenia. Badania miały charakter przekrojowy i diagnostyczno-weryfikacyjny. Zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem standaryzowanego kwestionariusza Test Higieny Cyfrowej ICO. Analizą objęto dane uzyskane od 429 dorosłych użytkowników technologii cyfrowych. W analizie statystycznej wykorzystano metody statystyki opisowej oraz nieparametryczne testy istotności różnic (U Manna–Whitneya, test Kruskala–Wallisa). Wyniki badań wskazują na relatywnie wysoki poziom odpowiedzialności respondentów w zakresie etycznego publikowania treści, poszanowania prywatności oraz krytycznej analizy informacji. Jednocześnie ujawniono istotne deficyty w obszarze reagowania na hejt i cyberprzemoc oraz w zakresie korzystania ze wsparcia społecznego. Analizy wykazały, że kobiety częściej niż mężczyźni podejmują działania interwencyjne i poszukują wsparcia, natomiast starsi oraz lepiej wykształceni respondenci charakteryzują się wyższym poziomem autoregulacji, refleksyjności i krytycznego odbioru treści. Wnioski z badań wskazują na potrzebę wzmacniania kompetencji interwencyjnych i prospołecznych w ramach edukacji medialnej, cyfrowej i zdrowotnej, szczególnie wśród młodszych użytkowników internetu.


Słowa kluczowe


obywatelstwo cyfrowe; kompetencje cyfrowe; higiena cyfrowa; tworzenie treści internetowych; odbiór treści; osoby dorosłe

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Babbie, E. (2003). Podstawy badań społecznych. Warszawa: PWN.

Bauer, Z., Pisarek, W. (2006). Nowe media. W: Słownik terminologii medialnej. Kraków: Universitas.

Bigaj, M., Woynarowska, M., Ciesiołkiewicz, K., Klimowicz, M., Panczyk, M. (2023). Higiena cyfrowa dorosłych użytkowniczek i użytkowników internetu w Polsce. Warszawa: Wydawnictwo Newsline.

Bigaj, M., Woynarowska, M., Panczyk, M., Wójcik, S. (2025). Higiena cyfrowa dorosłych. Raport z drugiego Ogólnopolskiego Badania Higieny Cyfrowej Dorosłych. Rzeszów: Wydawnictwo Newsline.

Castells, M. (2011). Społeczeństwo sieci. Warszawa: PWN.

Chen, L. L., Mirpuri, S., Rao, N., Law, N. (2021). Conceptualization and Measurement of Digital Citizenship Across Disciplines. Educational Research Review, 33, 100379. DOI: 10.1016/j.edurev.2021.100379.

Choi, M. (2016). A Concept Analysis of Digital Citizenship for Democratic Citizenship Education in the Internet Age. Theory and Research in Social Education, 44(4), 565–607. DOI: 10.1080/00933104.2016.1210549.

Council of Europe (2026). Digital Citizenship Education. Pobrane z: https://www.coe.int/en/web/education/digital-citizenship-education#{%22271421625%22:[1]} (dostęp: 26.03.2026).

Dass, M. A., Kumar, P. (2024). Instruments for Measuring Digital Citizenship Competence in Schools: A Scoping Review. Journal of e-Learning and Knowledge Society, 20(2), 9–18. DOI: 10.20368/1971-8829/1135934.

Dijk, J. van (2020). Społeczne aspekty nowych mediów. Warszawa: PWN.

European Commission (2022). The Digital Competence Framework for Citizens (DigComp 2.2). Publications Office of the European Union. DOI: 10.2760/115376.

Hołyst, B. (2013). Zagrożenia ładu społecznego. T. 1. Warszawa: PWN.

Hopfinger, M. (2003). Doświadczenia audiowizualne. O mediach w kulturze współczesnej. Warszawa: Wydawnictwo Sic!

Jasiewicz, J., Filiciak, M., Mierzecka, A., Ślósarz, A., Tarkowski, A. (2015). Ramy kompetencji cyfrowych dla obywateli – DigComp. Centrum Cyfrowe.

Kaczmarczyk, M. (2019). Mass media a terroryzm. W: V. Tanaś, W. Welskop (red.), Mass media we współczesnym świecie (s. 57–65). Łódź: Wydawnictwo Naukowe Wyższej Szkoły Biznesu i Nauk o Zdrowiu.

Kim, M., Choi, D. (2018). International Forum of Educational Technology & Society Development of Youth Digital Citizenship Scale and Implication for Educational Setting. Journal of Educational Technology & Society, 21(1), 155–171. DOI: 10.2307/26273877.

Laskowska, M. (2011). Nowe media – nowa etyka? W: J. Hajdasz (red.), Nowe media, ale nowe czy stare problemy? (s. 97–116). Poznań: Wyższa Szkoła Umiejętności Społecznych w Poznaniu.

Law, N., Woo, D., Torre, J. de la, Wong, G. (2018). A Global Framework of Reference on Digital Literacy Skills for Indicator 4.4.2. Montreal: UNESCO Institute for Statistics.

Leksy, K. (2023). Znaczenie mediów społecznościowych dla samooceny i zachowań związanych z wyglądem ciała młodych dorosłych. Perspektywa społeczno-pedagogiczna. Katowice: Wydawnictwo UŚ. DOI: 10.31261/PN.4159.

Leksy, K. (2025). Środowisko cyfrowe jako przestrzeń socjalizacji pokolenia iGen – możliwości, dylematy i ryzyka. W: T. Wilk, A. Rzymełka-Frąckiewicz (red.), Pedagogika społeczna w dialogu z socjologią wychowania. Teorie, badania i praktyka edukacyjna. Tom jubileuszowy z okazji 80. urodzin Profesora Andrzeja Radziewicza-Winnickiego (s. 207–218). Katowice–Toruń: Wydawnictwo Edukacyjne Akapit.

Łobocki, M. (2003). Wprowadzenie do metodologii badań pedagogicznych. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.

Molęda-Zdziech, M. (2011). Czas celebrytów. Mediatyzacja życia publicznego. Warszawa: Difin.

Oliver, P. (2006). Snowball Sampling. W: V. Jupp (Ed.), The SAGE Dictionary of Social Research Methods (s. 281–282). London: SAGE Publications. DOI: 10.4135/9780857020116.n192.

Popiołek, M. (2015). Serwisy społecznościowe w przestrzeni internetowej – (social)mediatyzacja życia codziennego. Zeszyty Prasoznawcze, 58(1), 60–71. DOI: 10.4467/2299-6362PZ.15.005.3143.

Pyżalski, J. (2012). Agresja elektroniczna i cyberbullying jako nowe ryzykowne zachowania młodzieży. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.

Pyżalski, J. (2021). Cyfrowa pedagogika medialna. W: Z. Kwieciński, B. Śliwerski (red.), Pedagogika. Podręcznik akademicki (s. 405–418). Warszawa: PWN.

Ribble, M. (2011). Digital Citizenship in Schools. International Society for Technology in Education.

Ribble, M. (2020). Digital Citizenship Is More Important Than Ever. Pobrane z: https://www.iste.org/explore/digital-citizenship-more-important-ever?articleid=535 (dostęp: 10.12.2025).

Ribble, M., Bailey, G. (2007). Digital Citizenship in Schools. International Society for Technology in Education.

Richardson, J., Milovidov, E. (2023). Digital Citizenship Education Handbook: Being Online, Well-Being Online, Rights Online (2022 Edition). Strasbourg: Council of Europe Publishing. Pobrane z: https://rm.coe.int/internet-literacy-handbook/1680766c85 (dostęp: 12.11.2025).

Safe Screen Safe Mind (2024). Cyfrowy dobrostan Polaków. Raport 2024. Pobrane z: https://safescreensafemind.pl/wp-content/uploads/2024/12/SSSM_12.2024.pdf (dostęp: 26.03.2026).

Saha, M., Roy, A., Ghosh, S. (2024). Scientometric Introspect of Digital Citizenship in Scopus Database From 1999 to 2022. International Journal of Information Science and Management 22(2), 123–137. DOI: 10.22034/ijism.2024.1977981.0.

Slevin, J. (2008). Internet i formy związków ludzkich. W: P. Sztompka, M. Bogunia-Borowska (red.), Socjologia codzienności (s. 593–627). Kraków: Wydawnictwo Znak.

Sørensen, K. (2023). Smart Health! Expanding the Need for New Literacies. W: T.D. Purnat, T. Nguyen, S. Briand (Eds.), Managing Infodemics in the 21st Century: Addressing New Public Health Challenges in the Information Ecosystem (s. 71–83). Cham: Springer.

Tavakol, M., Dennick, R. (2011). Making Sense of Cronbach’s Alpha. International Journal of Medical Education, 2, 53–55. DOI: 10.5116/ijme.4dfb.8dfd.

Toczyski, P. (2014). O sednie terminu „social media” Web 2.0 a sprawność użytkowników w „generowaniu treści”. Kultura Popularna, (3), 56–67.

UNESCO (2021). Media and Information Literacy: Thinking Critically, Clicking Wisely. Paris: UNESCO.

Vuorikari, R., Kluzer, S., Punie, Y. (2022). DigComp 2.2. Ramy kompetencji cyfrowych dla obywateli z nowymi przykładami wiedzy, umiejętności i postaw. Lublin: Fundacja ECCC.




DOI: http://dx.doi.org/10.17951/j.2026.39.1.165-185
Data publikacji: 2026-05-06 09:44:01
Data złożenia artykułu: 2026-02-14 17:40:46


Statystyki


Widoczność abstraktów - 0
Pobrania artykułów (od 2020-06-17) - PDF - 0

Wskaźniki



Odwołania zewnętrzne

  • Brak odwołań zewnętrznych


Prawa autorskie (c) 2026 Karina Leksy

Creative Commons License
Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.